Scrypto

IMG00749-20130407-1544

In mijn ouderlijk huis werd er vroeger in het weekend steevast gezamenlijk gepuzzeld. Het ging niet om zomaar een puzzel: het betrof de Scrypto van J.J. Steenhuis in de NRC.

Het Scryptogram onderscheidt zich van andere cryptische puzzels vooral door zijn associatieve en beeldende omschrijvingen. Er zijn in een Scryptogram weinig vormspelletjes zoals anagrammen te vinden. Om een Scryptogram op te lossen moet u uw fantasie gebruiken, maar altijd op een logische manier. De nadruk ligt op het blootleggen van de onverwachte betekenis van woorden door ze binnenstebuiten te keren of vanuit een onbekende hoek te belichten. Zo blijkt het antwoord bij de omschrijving ‘Melig’ dan plotseling bloemrijk te zijn, of deels (omschrijving: ‘Onvolledige boomsoort’) net zo goed gelezen te kunnen worden als de els.

De scrypto is geen kattenpis. We losten ‘m lang niet ieder weekend op en lukte dat wel, dan waren we haast euforisch. We brachten soms wel uren peinzend door. Als iemand dan eindelijk het goede antwoord riep, werd dat ontvangen met een ‘ooooohja’ / ‘natuurlijk!’ / ‘aha’ (vaak in koor). Mijn zusje en ik deden graag en fanatiek mee, maar mijn vader was meester in het oplossen van de breinbrekers. Hij deed dat vroeger ook in zijn ouderlijk huis en introduceerde dit wekelijks vermaak op zijn beurt aan ons toen we in de bovenbouw van het VWO zaten. De rest van de familie deed af en toe een poging maar werd er niet warm of koud van (al vertelt mijn jongste zusje nog steeds trots over die ene keer dat zij ook een omschrijving wist op te lossen), terwijl wij met z’n drieën om de beurt omschrijvingen voorlazen en mogelijke oplossingen bediscussieerden.  Zo hebben we vele zaterdagavonden na het eten en zondagen in het zonnetje de tuin doorgebracht. Soms spaarden we ze zelfs op voor de vakantie. Het werd een soort ritueel, waarbij antwoorden alleen met potlood ingevuld mochten worden tot papa ze goedgekeurd had en er vaak gegrapt werd over dat ze een hokje vergeten waren omdat ons antwoord niet paste. Toen we één voor één het huis uit gingen en het abonnement op de NRC opgezegd werd, verdween ook het ritueel. We zijn nu zelden allemaal tegelijk thuis, maar eens in de zoveel tijd neem ik een keer de NRC mee zodat er gescrypto’t kan worden. Als we de scypto nu oplossen sturen we hem niet eens meer in, maar is het feit dat we ‘m op kunnen lossen genoeg.

Gisteravond kwamen mijn ouders thuis na een dagje Den Haag. Mijn vader stak zijn hoofd om het hoekje van de keuken en zei: ‘Ik heb een cadeautje voor je meegenomen’ en overhandigde me de NRC. Hij was doodop en wilde naar bed, maar niet voordat we een paar omschrijvingen samen hadden opgelost. Vanmiddag zaten we samen met de krant tussen ons in en vulden we het ene na het andere antwoord in. Binnen een tijdspanne van anderhalf uur hadden we de volledige scypto opgelost. Het was inmiddels al jaar geleden dat we voor het laatst een poging hadden gewaagd en ik kon een gevoel van trots niet onderdrukken. Als je de hele scrypto op kon lossen, dan had je vroeger bij ons stiekem wel een beetje een heldenstatus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s